İnsan övladını hər zaman düşündürən əsas mövzulardan biri sevgi olmuşdur. Saysız-hesabsız fikirlərin cəmləşdiyi bu anlayış hələ də öz tam həqiqətini tapmamışdır. Sevgi kimisi üçün dəyər, kimisi üçün güvən, kimisi üçün isə bağlılıq kimi izah edilir. Lakin bəzən insan heç görmədiyi, tanımadığı birini belə sevə bilir. Təkcə sevməklə kifayətlənmir, onun üçün darıxır, həsrət çəkir.
Bu sizcə nəyə bənzəyir? Sanki insan hissələrdən ibarət bir pazldır. Əgər bu pazl tam deyilsə, insan həyatında daim bir boşluq hiss edir. Maraqlısı isə odur ki, axtardığımız parça biz onu istədiyimiz anda və axtardığımız zaman qarşımıza çıxmır. Əksinə, heç gözləmədiyimiz bir anda, heç düşünmədiyimiz biri gəlib həmin pazlı tamamlayır.
Bütöv bir pazlı yaratmaq və onun tamamlandığını izləmək insana təkcə xoşbəxtlik bəxş edir. Elə buna görə də həyatımızı bütövləşdirən, ona dəyər qatan insanı tapdıqda diqqətimiz yalnız ona yönəlir. Onun həsrətini çəkir, həyatımızı tamamlaması üçün səbirlə gözləyirik. Həmin insanın harada olması, aramızdakı məsafə, yaşadığı həyat tərzi bizim üçün o qədər də əhəmiyyət daşımır.
Məncə sevgi, həyat pazlımızın tamamlanması üçün lazım olan kiçik, lakin olduqca dəyərli parçadır.
Əziz dostlar, insani dəyərlərin getdikcə unudulduğu bu dövrdə, həyat pazlını tamamlamadan bu ömürlə vidalaşmayın. Unutmayın ki, gözləmədiyiniz bir anda, heç ağlınıza gəlməyən biri sizin pazlınızı tamamlayan o dəyərli parça ola bilər. Çünki həyat möcüzələrlə doludur.
Türkanə Səfərova
Paraqraf.com
