Azərbaycanda məktəb direktorlarının seçimi uzun illərdir müzakirə mövzusu olaraq qalır. Təhsil müəssisələrinə rəhbərlərin təyin olunmasında tətbiq edilən müsabiqə sistemi şəffaflıq və ədalət prinsiplərinin təmin edilməsi məqsədi daşısa da, bu mexanizmin real nəticələri barədə cəmiyyətdə müxtəlif fikirlər səslənir. Bəzi ekspertlər hesab edir ki, müsabiqə sistemi idarəetmədə peşəkarlığın artmasına şərait yaradır, digərləri isə prosesdə ciddi problemlərin və sualların qaldığını bildirir.
Təhsil eksperti Etibar Əliyev “Paraqraf.com”a deyib ki, məktəb direktorlarının seçimində tətbiq edilən müsabiqə sisteminin nə qədər qüsurlu olduğunu mövcud reallıq açıq şəkildə göstərir:
“Onlarla məktəb direktorunun səs yazıları sosial şəbəkələrdə yayılır. Bu səs yazılarında müəllimlərdən pul tələb olunduğu iddia edilir. Bu isə onu göstərir ki, bəzi direktorların nə məktəb idarəetməsindən anlayışı var, nə də pedaqoji məsuliyyəti. Hətta elələri var ki, öz fənlərini belə lazımi səviyyədə bilmirlər. Regional təhsil idarələrinə rəhbərlərin seçilməsində də ciddi qüsurlar mövcuddur. Məsələn, Gəncə-Daşkəsən regional idarəsinin rəhbəri regionda bir çox qalmaqallı məsələlərdə hallandı, demək olar ki, bütün vaxtını məhkəmələrdə və prokurorluqda keçirdi. Buna baxmayaraq, sonradan onun vəzifəsi daha da böyüdüldü və Bakıda təhsil idarəsində Anar Qədiməliyev müdir müavini təyin edildi. Məktəb direktoru vəzifəsinə seçilən şəxslər tədris etdikləri fənni mükəmməl bilməli, eyni zamanda yüksək etik davranış və nəzakət nümayiş etdirməlidirlər. Təəssüf ki, böyük ənənəsi olan məktəblərə kənardan hansısa məktəbin direktor müavini gətirilir və kollektivlə tanış olmayan həmin şəxslər qısa müddətdə məktəbin daxili mühitini pozurlar”.
O qeyd edib ki, məktəb müqəddəs yerdir və burada gələcək nəsil formalaşır:
“Məktəbdə uşağın təfəkkürü və tərbiyəsi formalaşır. Buna görə də təhsil sistemində tətbiq olunan bəzi yanlış yanaşmalar dəyişdirilməlidir. Direktor seçilən zaman həmin şəxsin bioqrafiyası açıq şəkildə cəmiyyətə təqdim olunmalıdır.
Son dövrlər “məktəb meneceri” anlayışını ortaya atıblar. Bu anlayışın özü də ciddi suallar doğurur. Çünki bu vəzifələrə təyin olunanların əksəriyyəti hüquqşünas və ya iqtisadçılardır. Bu cür kadrların məktəbdə təhsilin keyfiyyətini artıracağı isə inandırıcı görünmür. Üstəlik, bəzi məktəb direktorlarının repetitorluq fəaliyyətinin genişlənməsində maraqlı olduqları barədə də fikirlər var. Çünki bu sahə böyük gəlir gətirir. Təhsil sistemində dostluq və tanışlıq münasibətlərinin rol oynaması isə ən təhlükəli hallardan biridir və buna son qoyulmalıdır. Bundan başqa, dərsliklər də yararsız vəziyyətdədir. Nə valideynlər, nə şagirdlər, nə də müəllimlər həmin dərslikləri oxuyub tam şəkildə başa düşə bilirlər”.
Kəmalə Vəliyeva
Paraqraf.com
