Saleh Məmmədovun rəhbərlik etdiyi Azərbaycan Avtomobil Yolları Dövlət Agentliyi illər boyu ölkənin ən çox maliyyə ayrılan qurumlarından biri kimi fəaliyyət göstərib. Bu qurumun əsas missiyası yolların tikintisi, yenidən qurulması və infrastrukturun inkişafı olub. Lakin son ortaya çıxan faktlar göstərir ki, bu missiya arxa planda qalıb, dövlət vəsaitləri üzərində nəzarətsiz və sistemli sui-istifadə mexanizmi qurulub.
1 milyard manatlıq vəsaitin talanı sadəcə rəqəm deyil. Bu, ölkənin yollarına, regionların inkişafına, insanların təhlükəsiz hərəkətinə ayrılan resursların mənimsənilməsi deməkdir. Bu qədər böyük məbləğin yoxa çıxması təsadüfi səhv və ya idarəetmə boşluğu kimi izah edilə bilməz. Burada planlı, şəbəkə xarakterli və uzun müddət davam edən korrupsiya sistemi görünür.
Saleh Məmmədov bu sistemin mərkəzində dayanır. Onun rəhbərliyi dövründə ayrılan vəsaitlərin necə xərcləndiyi, hansı layihələrin kağız üzərində qaldığı, hansı tenderlərin formal xarakter daşıdığı ciddi suallar doğurur. Bu suallar artıq sadəcə ictimai narazılıq səviyyəsində qalmır, konkret maliyyə pozuntuları ilə müşayiət olunur.
Dövlət qarşısında qoyulan vəsaitin geri qaytarılması tələbi vəziyyətin nə qədər kritik olduğunu açıq şəkildə göstərir. Bu, adi inzibati məsuliyyət məsələsi deyil. Bu, hüquqi və cinayət məsuliyyəti müstəvisinə keçən bir prosesdir. Əgər bu vəsait geri qaytarılmırsa, bu halda məsuliyyətin daha sərt formada tətbiqi qaçılmaz görünür.
Məsələnin digər diqqət çəkən tərəfi isə məsul şəxsin vəziyyətdən çıxış yolu axtarmasıdır. Maliyyə naziri ilə görüşə cəhd göstərilməsi vəziyyətin ağırlığını bir daha təsdiqləyir. Bu cəhd uğursuz qalır və bu da onu göstərir ki, artıq proses fərdi münasibətlər və ya qeyri-rəsmi razılaşmalar müstəvisindən çıxır.
Prezident sərəncamı ilə vəzifədən azad olunma bu prosesin başlanğıc nöqtəsi kimi qiymətləndirilir. Bu addım təkcə kadr dəyişikliyi deyil, həm də uzun illər formalaşan korrupsiya mexanizminə verilən siyasi və hüquqi reaksiyadır.
Bu hadisə bir daha göstərir ki, böyük maliyyə resurslarının cəmləşdiyi qurumlarda şəffaflıq və hesabatlılıq təmin olunmadıqda nəticə məhz bu cür olur. Dövlət vəsaiti üzərində nəzarətin zəifləməsi korrupsiyanı qaçılmaz edir. Bu isə yalnız iqtisadi zərər deyil, həm də ictimai etimadın sarsılması deməkdir.
İndi əsas məsələ bu işin sonadək aparılmasıdır. Cəmiyyət faktların tam açıqlanmasını, məsul şəxslərin cəzalandırılmasını və mənimsənilən vəsaitin geri qaytarılmasını gözləyir. Əks halda bu cür halların təkrarlanması üçün zəmin qalır.
Həsən Təbriz
Paraqraf.com
