Deputat: “Bu gün Paşinyan sülhdən danışır, sabah isə revanşistlər eyni ordunu tamam fərqli məqsədlər üçün istifadə edə bilərlər”
“Ermənistan silahlı qüvvələrini inkişaf etdirməyə davam edəcək, çünki ordu dövlətin ən vacib qurumlarından biridir”. Ermənistanın baş naziri Nikol Paşinyan bunu ölkə ordusunun yaradılmasının 34-cü ildönümü ilə əlaqədar sosial mediada bildirib.
“Ordumuz çətin bir formalaşma dövründən keçib, çətinliklər və çətinliklərlə üzləşib, amma bu gün əminliklə deyə bilərik ki, müdafiə qabiliyyəti hər gün artan bir ordumuz var… Son illərdə ordumuzun əvvəllər heç vaxt sahib olmadığı keyfiyyətdə və xüsusiyyətlərdə çoxlu sayda müasir silah və hərbi texnika əldə etmişik”, – deyə o bildirib.
Paşinyan həmçinin sərhədlər boyunca genişmiqyaslı istehkam işlərinin aparıldığını bildirib. O, həmçinin qeyd edib ki, Ermənistan ordusunun beynəlxalq səviyyədə tanınmış ərazisini müdafiə etməkdən başqa vəzifəsi yoxdur. “Ermənistan müharibəyə hazırlaşmır, çünki müharibə olmayacaq. Ermənistanla Azərbaycan arasında sülh bərqərar olub və sülhdən daha etibarlı təhlükəsizlik qarantiyası yoxdur”, – deyə o vurğulayıb.
Paşinyanın sözlərindən bu anlaşılır ki, Ermənistan sülh üçün ordu qurur. Amma unudur ki, günlərin birində bu silahlanmış ordunun başına revanşistlərdəın biri keçə bilər. O zaman təminat yoxdur ki, sülh ordusu revanşist qüvvələrin əlində silah olmayacaq.
Milli Məclisin deputatı Elçin Mirzəbəyli Musavat.com-a bildirdi ki, Ermənistanın baş naziri Nikol Paşinyanın ölkənin silahlı qüvvələrinin yaradılmasının 34-cü ildönümü münasibətilə verdiyi açıqlamalar ilk baxışdan sülhpərvər ritorika təsiri bağışlasa da, tarixin dərslərindən çıxardığımız nəticə bizdən bu kimi mülahizələrə daha dərindən yanaşmağı tələb edir: “Paşinyan iddia edir ki, Ermənistan müharibəyə hazırlaşmır, ordunun yeganə missiyası beynəlxalq səviyyədə tanınmış ərazilərin müdafiəsidir və “sülhdən daha etibarlı təhlükəsizlik zəmanəti yoxdur”. Bu tezislər zahirən məntiqli səslənsə də, onların arxasında dayanan siyasi reallıq və tarixi təcrübə tamamilə fərqli suallar doğurur. Ən əsas sual isə bundan ibarətdir ki, Ermənistan həqiqətən “sülh ordusu” qurur, yoxsa bu anlayış növbəti dəfə siyasi manipulyasiya alətinə çevrilir? Paşinyan bildirir ki, son illər Ermənistan ordusu “əvvəllər heç vaxt sahib olmadığı keyfiyyətdə və xüsusiyyətlərdə” silah və texnika əldə edib, “sərhədləri boyu” genişmiqyaslı istehkam işləri aparılıb. Əgər müharibə “olmayacaqsa”, əgər sülh artıq “bərqərar olubsa”, onda bu miqyasda silahlanma və müdafiə xətlərinin gücləndirilməsi hansı təhlükədən qaynaqlanır? Bu sualın cavabı Paşinyanın ritorikasında yoxdur. Çünki sülhün mövcudluğu iddiası ilə hərbi potensialın sürətli artırılması eyni məntiqi çərçivəyə sığmır”.
Deputat dedi ki, əsas risk təkcə bu günlə bağlı deyil: “Ermənistanın tarixində ordu heç vaxt tam şəkildə siyasi neytral institut olmayıb. Ermənistan ordusu 1990-cı illərdən etibarən revanşist ideologiyanın, işğalçı siyasətin və radikal millətçiliyin əsas dayaqlarından biri kimi formalaşıb. Bu ənənə institusional yaddaşdan hələ də tam silinməyib. Paşinyan özünü sülh tərəfdarı kimi təqdim edə bilər. Lakin ordu bir şəxsin deyil, cəmiyyətin məhsuludur. Maraqlıdır, əgər sabah Ermənistanda hakimiyyət dəyişikliyi baş verərsə, Paşinyanı revanşist düşüncəli bir fiqur əvəz edərsə, bu gün “sülh üçün qurulduğu” iddia edilən ordu o zaman hansı missiyanı yerinə yetirəcək? Bu suala Paşinyanın heç bir təminatı yoxdur. Və ola da bilməz”.
Müsahibimiz dedi ki, Paşinyan Ermənistan ordusunun yalnız “beynəlxalq səviyyədə tanınmış ərazini” müdafiə edəcəyini bildirir: “Bu ifadə diplomatik baxımdan doğru səslənsə də, Ermənistan siyasi diskursunda bu anlayışın necə asanlıqla manipulyasiya olunduğunu Azərbaycan dəfələrlə görüb. Bir zamanlar Qarabağ da Ermənistan siyasi elitası tərəfindən “tarixi ərazi”, “təhlükəsizlik zonası”, “öz müqəddəratını təyin edən xalqın məkanı” kimi təqdim olunurdu. Beynəlxalq hüquq isə illərlə tapdanırdı. Deməli, problem terminlərdə deyil, onları şərh edən siyasi iradədədir. “Sülh ordusu” anlayışı mifdir. Beynəlxalq münasibətlər nəzəriyyəsində “sülh ordusu” anlayışı yoxdur. Ordu hər zaman potensial güc, risk və təzyiq alətidir. Onun necə istifadə olunması siyasi hakimiyyətin ideoloji xəttindən asılıdır. Buna görə də “sülh üçün silahlanırıq” tezisi yalnız daxili auditoriyanı sakitləşdirmək və xarici tərəfdaşlara mesaj vermək məqsədi daşıyır. Əgər Ermənistan doğrudan da sülhə sadiqdirsə, bu, ilk növbədə revanşist ritorikadan tam imtina, konstitusiya və digər hüquqi sənədlərdə Azərbaycana qarşı ərazi iddialarının aradan qaldırılması, cəmiyyətdə militarist düşüncənin demontajı ilə müşayiət olunmalıdır. Silahlanma isə sülhün sübutu deyil”.
Deputat dedi ki, Paşinyanın açıqlamalarından Ermənistan “sülh üçün güclü ordu” konsepsiyasını irəli sürdüyü anlaşılır: “Lakin bu konsepsiya uzunmüddətli təhlükəsizlik zəmanəti deyil, potensial risklərin legitimləşdirilməsidir. Çünki silah dəyişmir, onu idarə edən siyasi iradə dəyişir. Bu gün Paşinyan sülhdən danışır, sabah isə revanşistlər eyni ordunu tamam fərqli məqsədlər üçün istifadə edə bilərlər. Məhz buna görə də regionda real sülh ordunun sayına və ya silahların “keyfiyyətinə” deyil, siyasi məsuliyyətə, hüquqi öhdəliklərə və revanşizmin birdəfəlik məhv edilməsinə söykənməlidir”.
Cavanşir ABBASLI
