Bəzən bir “Necəsən?” sualı, bir gülümsəmə, bir sadə diqqət insanın həyatını dəyişə bilər. Amma bu gün sanki kömək etmək də unudulmuş bir sənətə çevrilib. İnsanlar bir-birinə baxır, amma görmür; eşidir, amma dinləmir. Halbuki mərhəmət – insan olmağın ən incə ifadəsidir.
Kömək etmək sadəcə pul vermək, bir iş görmək deyil. Bu, ürəkdən gələn bir duyğudur. Bəzən bir söz, bir anlayış, bir dəstək əli yüz cür yardımdan daha qiymətli olur. Amma müasir dünyanın səs-küyü içində bu hiss sanki boğulur. Hər kəs öz qayğısına düşüb, “mən”lər çoxalıb, “biz”lər azalır.
Əslində mərhəmət zəiflik deyil, gücdür. Çünki başqasının ağrısını hiss etmək cəsarət tələb edir. Başqasının yükünü yüngülləşdirmək, öz rahatlığından keçmək deməkdir. Kömək etmək — bir növ sənətdir; onu ürəklə edən insan dünyanı dəyişə bilər.
Unutmaq olmaz: bu gün birinə kömək etmək, sabah öz ruhunu sağaltmaq deməkdir. Mərhəmət bumeranq kimidir — nə vaxtsa sənə də qayıdır. Həyatda heç nə qarşılıqsız qalmır.
Cəmiyyət, texnologiya, dünya dəyişsə də, insanlığın dili eyni qalmalıdır – anlayış, şəfqət, mərhəmət. Bəlkə də ən böyük inqilab silahla yox, bir yaxşılıqla başlaya bilər.
Çünki mərhəmət – dünyanın ən səssiz, amma ən güclü səsidir.
M. Mehdiyeva
