Prezident Administrasiyasının sabiq rəhbəri və AMEA-nın keçmiş prezidenti Ramiz Mehdiyevlə bağlı aparılan ictimai müzakirələr onun kimliyi, fəaliyyətindəki nöqsanları daha geniş səviyyədə üzə çıxarır.
Ramiz Mehdiyevi xarakterizə edən cəhətlərdən biri onun milli həmrəyliyə qarşı olması ilə bağlıdır. Bu gün Azərbaycanda hər kəs akademiki bolşevik təfəkkürlü insan kimi qiymətləndirir.
Ramiz Mehdiyevə göstərilən bu münasibət təsadüfi deyil. O, azərbaycançılıq konsepsiyasına əsaslanan milli dövlətin mövcudluğunu əslində, heç vaxt qəbul etməyib. Özü milli, müstəqil Azərbaycanın idarəetmə sistemində ən yüksək vəzifələrdən birini tutmasına baxmayaraq, dövlət içində dövlət sayılan yad ünsürlü “5-ci kolon”u formalaşdırıb.
Çünki Ramiz Mehdiyev milli vəhdətə əsaslanan dövlət idarəetmə modelini qəbul edə bilmirdi. Yəqin elə bu səbəbdən akademik özünə, Kremlin siyasi dəhlizlərində olduğu kimi Ramiz Ənvəroviç deyə müraciət edilməsindın daha məmnun olurdu. Bu günlərdə 5-ci ildönümünü qeyd edəcəyimiz Zəfər Gününü Ramiz Ənvəroviçin sevinclə qarşılamaması da məhz bununla bağlı idi.
44 günlük müharibədən dərhal sonra, xalqın 30 ildən sonra Azərbaycan torpaqlarını Ermənistan işğalından azad etməsini, qələbəsini hər yanda sevinclə, atəşfəşanlıqla bayram etdiyi bir vaxtda Ramiz Mehdiyev çox əsəbi idi. Jurnalistin 24 il dövlət aparatında rəhbər vəzifələrdən birini tutmuş Mehdiyevdən təbii ki, bu qələbəyə münasibətini soruşmaq hüququ var.
Çünki Azərbaycan ərazilərinin işaldan azad edilməsi həm Heydər Əliyevin prezidentliyi dövründə, ondan sonra isə dövlət başçısı kimi İlham Əliyevin siyasi strategiyasının əsasını təşkil edib.
Bu qələbəyə sevinməmək mümkün deyil. Ramiz Mehdiyev isə bu qələbəyə münasibətini əsəbi tonda “Mənə sual verməyin” deyib telefonu söndürməklə kifayətlənir. Ramiz Ənvəroviçin belə sərt reaksiya göstərməsinin səbəbləri müxtəlifdir. İlk növbədə, qulluq göstərdiyi imperiyanın planları boşa çıxmışdı.
Amma digər və çoxlarının diqqətindən yayınan bir səbəb var. Azərbaycanın Zəfəri Prezident-Ordu-Xalq həmrəyliyinin nəticəsi idi. Ramiz Mehdiyev bu birliyi qəbul edə bilmirdi. Milli həmrəylik Azərbaycan dövlətçiliyinin həmişə xilaskarı funksiyasını yerinə yetirib.
1993-cü ildə Ulu Öndər Heydər Əliyevi Naxçıvandan Bakıya dəvət edəndə də, 1994-cü ilin oktyabrın 4-də gecəyarı meydanlara axışıb bir yumruq kimi prezidentin ətrafında sıx birləşəndə də, 2020-ci ildə “Dəmir yumruğa” çevrilib döyüşə yollananda da millət öz həmrəylini göstərib.
Bu birlik Azərbaycan dövlətini Macarıstandan Çin səddinə qədər uzanan Türk Dövlətləri Təşkilatında hər kəs üçün qəbul ediləcək bir modelə, milli və siyasi trendə çevirib.
Ramiz Mehdiyevin başçılıq etdiyi xəyanət şəbəkəsinin bu gün Azərbaycan dövlətçiliyinə qarşı çıxması da bu milli həmrəyliyi pozmaq niyyəti ilə bağlıdır. Ancaq bu dəfə də alınmadı… Çünki xalq dövlətin yanındadır.
